Kerry blue terrier

Kerry blue ma bardzo długą historię i uważa się, że tak jak inne rasy terierów Irlandii żył tam od wieków. Z racji jego skromnego pochodzenia, jak i zajęć: szczurołapa i podwórzowego psa do wszystkiego, u autorów sprzed XX wieku znajdziemy o nim niewiele informacji. Pierwsza wzmianka pochodzi prawdopodobnie z roku 1847. Autor wspomina o psach szaroniebieskich, łupkowych, nakrapianych ciemniejszymi znamionami, bądź łatami, często z podpaleniami na kończynach i kufie. Przypuszcza się, że niebiesko-czarny terier irlandzki był bardzo rozpowszechniony nie tylko w Kerry, ale i w innych hrabstwach. Po raz pierwszy na wystawie pokazano go w roku 1913, w roku 1920 powstał Dublin Blue Terrier Club. Kerry w krótkim czasie stał się popularny, uchodził za maskotkę patriotów irlandzkich. Rezultatem tej mody było utworzenie w latach 1922-1924 czterech klubów rasy. Kluby te zorganizowały w tym okresie przynajmniej 6 wystaw i 6 konkursów łowieckich – field trialsów. Do 1928 roku ten elegancki terier, wywierający szczególne wrażenie dzięki swej miękkiej błękitnej szacie stał się popularny na całym świecie. Zyskał opinię doskonałego psa do pracy i do towarzystwa, dlatego utrzymywano, że kerry blue to rasa „nieomal idealna”.

Typowy kerry blue powinien być dobrze zbudowanym, zwartym i proporcjonalnym, silnie umięśnionym stylowym terierem.

Jest to terier od stóp do głów, ognisty i czujny.

Włos miękki, falujący i obfity.

Umaszczenie: wszelkie tonacje niebieskie, z czarnymi koniuszkami włosa lub bez nich. Czerń dopuszcza się u osobników do 18 miesiąca życia, to samo dotyczy nalotów płowych.

Brak danych

Mimo swoich rozmiarów mogą być trzymane w mieszkaniach o ile będą miały dostęp do ogródka. Jednak życie miejskie nie jest nalepszym rozwiązaniem, ponieważ będą czuć się nieszczęśliwie bez wolnej przestrzeni.

Kerry blue terrier spełnia następujące funkcje:

• psy do towarzystwa
• psy myśliwskie
• psy obronne
• psy pasterskie
• psy stróżujące