Pudel miniaturowy

Przypuszcza się, że przodkami pudli były psy wywodzące się z psów pasterskich i myśliwskich.

Najstarsze wizerunki pudli pochodzą z XV wieku, z terenów dzisiejszych Niemiec i Hiszpanii. Pudle zostały rozpowszechnione na dworze Ludwika XV, gdzie były oznaką splendoru. Ówczesne zamieszanie wojenne, a także kontakty handlowe i dyplomatyczne, przyczyniły się do rozpowszechnienia i popularyzacji pudli w Europie zachodniej. Pudle od początku występowały jako uformowana rasa w trzech odmianach wielkości.

Po pierwszej wojnie światowej populacja pudli w Polsce była nieliczna. We wrześniu 1948 roku zorganizowano I Ogólnopolską Wystawę Psów Rasowych we Wrocławiu, w której uczestniczyły dwa duże pudle, czarny i biały. W 1954 roku powstała w Warszawie sekcja pudla i chow-chowa, a 20 listopada 1960 roku został zorganizowany pierwszy przegląd tej rasy, w którym udział wzięło 40 pudli, w tym 20 dużych, 16 średnich i 4 miniaturowe.

W nomenklaturze FCI dopuszczone są tylko kolory jednolite: biały, czarny, srebrny, morelowy ("apricot"różne odcienie), brązowy. W USA dopuszczalne są wszystkie kolory i ich kombinacje. Kolor niezdecydowany lub znaczenia są dyskwalifikujące w trakcie wystawiania. Szata jest w charakterystyczny sposób skręcona lub sznurowata. Obfita, wełnista, elastyczna, sierść tworzy po rozczesaniu jednolite runo na całym ciele. Ze względu na sposoby układania i strzyżenia pudli wyróżnia się fryzury takie jak: lew amerykański, lew kontynentalny, puupy clip, federał.

Pudel miniaturowy to aktywny, żywy, wręcz ciekawski pies, potrzebujący ciągłego kontaktu z człowiekiem.

Psy te są bardzo inteligentne i szybko się będą uczyć nowych komend.

Brak danych

To świetny wybór do każdego rodzaju mieszkania. Od małych do dużych, od terenów wiejskich do miejskich. Trzeba jednak pamiętać, że jest to pies typowo domowy.

Pudel miniaturowy spełnia następujące funkcje:

• psy do towarzystwa
• psy rodzinne