Owczarek staroangielski

Aczkolwiek owczarek ten uważany jest za rasę brytyjską, to pochodzi on najprawdopodobniej od europejskich psów owczarskich w typie bergamasko lub owczarka południoworosyjskiego kojarzonych z psami z Wysp. Często nazywany jest „bobtail”. Jest to pies mocny, zwarty i bogato owłosiony. Sierść jest bardzo charakterystyczną cechą, musi dawać ochronę przed najgorszą pogodą. Inteligentny i przyjazny, odznacza się szczególnie głębokim, głośnym szczekaniem, które odstraszyć może każdego intruza.

Mocny pies o kwadratowej sylwetce, symetryczny i sprawny, obficie ofutrzony. Nigdy nie może być wysokonożny. Jest krępy, dobrze umięśniony, bardzo silny i wytrzymały, i ma bardzo inteligentny wyraz. Charakterystyczna jest dla tego psa łagodnie wznosząca się linia górna i gruszkowaty kształt tułowia, gdy ogląda się go z góry; sylwetka nie powinna być zmieniona strzyżeniem. Owczarek staroangielski porusza się toczącym stępem lub kłusem, i szczeka niskim, charakterystycznym głosem.

Pies posłuszny, o wyrównanym temperamencie. Odważny, oddany i godny zaufania, bez śladu nerwowości lub nieuzasadnionej agresji.

Dosyć ciężkie w tresurze

Brak danych

Psy tej rasy wymagają intesywnych regularnych ćwiczeń. Źle będą się czuć w małych mieszkaniach

Owczarek staroangielski spełnia następujące funkcje:

• psy pasterskie
• psy stróżujące