Pies faraona

Nazwą "pies faraona" określano początkowo wszystkie psy z obszaru wybrzeży i wysp Morza Śródziemnego, a niekoniecznie związane z populacją psów występujących w Egipcie. Nadano ją jednak, ponieważ przypominały staroegipskie charty zwane tesemami, których wizerunkami przyozdabiano ściany grobowców faraonów. Natomiast różniły się od psów w typie podenco. Te śródziemnomorskie psy wyglądem przypominały formę pośrednią między chartem a psem gończym. Od 1974 roku rasa została uznana przez angielski Kennel Club pod nazwą Pharaoh hound. W 1977 roku FCI pod tą samą nazwą zarejestrowało tę rasę i przyjęło wzorzec wydany przez Maltę.

W rejonach, z których pochodzi ta rasa (z Malty i jej okolicznych wysp) nazwaną jest kelb tal fenek co dosłownie oznacza pies królika. Na Maltę pies faraona przybył najprawdopodobniej z Fenicjanami lub Kreteńczykami, którzy posiadali psy w podobnym typie.

Średniej wielkości, o szlachetnej postawie i kształtnej sylwetce. Pełen wdzięku, choć silny. Bardzo szybki, o swobodnym, lekkim chodzie i czujnym wyrazie.

WŁOS: Krótki i lśniący, wahający się od delikatnego i przylegającego do nieco szorstkiego; brak pióra.

MAŚĆ: Podpalana lub soczysto podpalana z białymi znaczeniami dopuszczalna, jak następuje: Biały koniuszek ogona – bardzo pożądany. Biel na klatce piersiowej (tzw. „gwiazda”). Biel na palcach. Wąska biała strzałka w środkowej linii twarzoczaszki – dopuszczalna. Nakrapianie lub biel gdzie indziej, niż w miejscach wspomnianych powyżej – niepożądane.

Czujny, inteligentny, przyjacielski, czuły i skory do zabaw.

Bardzo inteligentny pies. Szybko nauczy się nowyc komend.

Brak danych

Jeżeli będziesz z nim chodzić na długie spacery to może przystosować się do życia w mieszkaniu. W przeciwnym wypadku trzeba zagwarantować mu miejsce do biegania.

Pies faraona spełnia następujące funkcje:

• psy do towarzystwa
• psy myśliwskie