Skye terrier

Jedna z najstarszych szkockich ras, dzisiejszy skye terier znany był kiedyś teriera z Wysp Zachodnich. Wśród jego przodków znajdują się najrozmaitsze psy, w tym i te, które dały początek cairn terierom. Jednym z najsławniejszych przedstawicieli rasy był Bobik od Franciszkanów z Edynburga, który po śmierci swego pana, w roku 1858 zamieszkał przy jego grobie na cmentarzu przy kościele Franciszkanów. Po śmierci sam został tam pochowany (choć w niepoświęconej ziemi), a jego oddanie i miłość do właściciela upamiętnione zostały na tablicy nagrobnej i drugiej, na przyległej ulicy. Większość skye terierów ma uszy stojące, ale znana jest tez odmiana zwisłoucha, u której wiszące uszy przylegają płasko do głowy.

Pies dwukrotnie dłuższy niż wysokość w kłębie, o sierści dobrej długości. Porusza się bez trudu i ma mocne kończyny, tułów i szczęki.

Sierść: Dwuwarstwowa. Podszerstek krótki, przylegający, miękki i wełnisty. Włos okrywowy rozsądnej długości, twardy, prosty, płaski nie tworzy loków. Nigdy nie przeszkadza w ruchu. Na głowie krótszy, bardziej miękki, opadający na czoło i oczy, ale nie utrudniający widzenia. Łączy się z sierścią na bokach głowy, na uszach frędzle, nie zasłaniające jednak ich kształtu.

Maść: umaszczenie czarne, jasno- lub ciemnoszare, płowe, kremowe, zawsze z czarnymi uszami i kufą. Przy każdym umaszczeniu występować mogą ciemniejsze naloty i jaśniejszy podszerstek, o ile tylko nos i uszy są czarne. Mała, biała plamka na piersi dopuszczalna.

Pełen godności, elegancki. Jest to pies jednego właściciela, nieufny wobec obcych, ale nigdy złośliwy.

Psy chętne do nauki. Z odrobiną cierpliwości nauczą się tego czego chcemy.

Brak danych

Nadają się do mieszkań, mimo sojej dużej aktywności.

Skye terrier spełnia następujące funkcje:

• psy do towarzystwa