Coton de tuléar

Kynolodzy nie zaliczają coton de tulear do grupy biszonów, lecz nie ma wątpliwości, że powinien zostać zaszeregowany właśnie do niej. O jego pochodzeniu nie można powiedzieć nic pewnego. Według legendy około 1500 roku u wybrzeży Madagaskaru zatonął statek.  Zgodnie z przekazami, jedynymi ocalałymi stworzeniami była para małych, białych piesków. Udało im się dotrzeć do miasta Tulear, gdzie szybko zaczęły się rozmnażać.

Niestety to tylko legenda. W tamtych czasach u wybrzeży wyspy aż roiło się od rekinów i raczej wątpliwe jest, że nie zauważyłyby takiej przekąski. Bardziej prawdopodobne jest, że psy te przybyły na wyspę nieco później, razem z Francuzami. Nie miały kontaktu z podobnymi przedstawicielami z Basenu Morza Śródziemnego, dlatego też, zaczęła rozwijać się osobna odmiana.

Na początku XX wieku na takie psy podobno pozwolić sobie mogli tylko najzamożniejsi.

Z Madagaskaru, wróciły do Francji, jako zupełnie nowa rasa. W 1971 roku zostały uznane przez organizację FCI. 

„Coton” to francuskie słowo dla „bawełna”. Jak wskazuje nazwa najbardziej widoczna cechą tego psa jest właśnie jego sierść. Jest to mały piesek do towarzystwa z białą, przypominającą bawełnę szatą, okrągłymi, ciemnymi oczami, o wesołym, inteligentnym wyrazie.

Włos: To ważny cecha rasy; pochodzi od niej jej nazwa. Bardzo delikatny i miękki włos, o strukturze bawełny; nie może być twardy ani szorstki. Gęsty, obfity; może być bardzo nieznacznie falisty.

Maść: Biel stanowi maść podstawową. Na uszach dopuszcza się kilka nieznacznych pasemek koloru jasnoszarego (połączenie białych i czarnych włosów) lub rudo- przesianych (połączenie białych i płowych włosów). Na innych częściach ciała tego typu znaczenia mogą być tolerowane, o ile nie zmieniają wrażenia dominującej bieli szaty; nie są one jednak pożądane.

Są typowymi psami typu bichon. Bardzo przyjacielskie, delikatne, czułe i czujne. Są psami społecznymi. Łatwo radzą sobie z ludźmi oraz innymi psami i zwierzętami. Niezwykle mocno przywiązują się do właściciela i domu. Cały czas pragną być w jego obecności. Jest świetnym psem stróżującym. Będzie starał się spełnić każdą zachciankę pana. Jedną z najlepszych sztuczek w ich zanadrzu jest chodzenie na tylnych łapkach.

Psy tej rasy uczą się stosunkowo szybko, jednak bez właściwego przywództwa mają tendencje do stawiania delikatnego oporu. Upewnij się, że jesteś stanowczym, pewnym i konsekwentnym liderem stada. Unikniesz wtedy przykrych niespodzianek związanych z syndromem małego psa.

Te psy lubią bawić się i pływać. Uwielbiają otwarte przestrzenie, a za właścicielem, który jedzie na koniu mogą biec przez wiele kilometrów. Świetnie sobie radzą w wielu dziedzinach sportów: agility czy skills trials. Jeśli chodzi o te psy to zaadaptują się do sytuacji rodziny o ile zapewnimy im przynajmniej jeden spacer dziennie.

Nadaje się do małych mieszkań ponieważ najlepiej czują się przy rodzinie.

Coton de tuléar spełnia następujące funkcje:

• psy do towarzystwa