Dogue de bordeaux

Dog de Bordeaux jest jedną z najstarszych ras francuskich, prawdopodobnie potomkiem psów, nazywanych “alanami”, w szczególności od “alan vautre”, o którym Gaston Phoebus, hrabia de Foix pisał w XIV wieku w swej Livre de Chasse, że “ma chwyt trzy razy mocniejszy od charta”. Słowo „dog” pojawia się w tym samym wieku. W połowie XIX wieku te dawne dogi nie były praktycznie znane poza Akwitanią, gdzie wykorzystywane były do polowania na grubą zwierzynę, na przykład dziki, do walk (często organizowanych według ustalonych zasad), pilnowania domów i stad bydła, a także pomocy rzeźnikom. W 1863 roku, na pierwszej we Francji wystawie psów, która odbyła się w paryskim Jardin’d Acclimatation (Ogrodzie Botanicznym), wystawiono psy tej rasy pod obecną nazwą. Wyróżniano wówczas kilka typów, na przykład z Tuluzy, z Paryża i z Bordeaux; ten ostatni dał początek obecnie znanej rasie, która ucierpiała bardzo podczas obydwu Wojen Światowych. Zwłaszcza po drugiej znalazła się ona o krok od wyginięcia, i dopiero lata sześćdziesiąte stały się początkiem odbudowy.
Pierwszy wzorzec (“Caractère des vrais dogues”) w Pierre Megnin, Le Dogue de Bordeaux, 1896. Drugi wzorzec J. Kunstler, Etude critique du Dogue de Bordeaux, 1910. Trzeci wzorzec Raymond Triquet, przy współpracy dr. weterynarii Maurice Luquet, 1971. Czwarty, dostosowany do wymaganego przez FCI « formatu jerozolimskiego » Raymond Triquet przy współpracy Philippe Serouil, Przewodniczącego Francuskiego Klubu Doga de Bordeaux, i zarządu, 1993. Poprawki z 2007 roku dokonane zostały przez Raymonda Triquet (Honorowego Przewodniczącego SADB), Sylviane Tompousky (obecną Przewodniczącą SADB) i Philippe Sérouil (członka zarządu SADB).

Typowy molos krótkogłowy, o wklęsłych liniach sylwetki. Pies bardzo silny, o bardzo dobrze umięśnionym ciele, zachowujący harmonię budowy. Jest raczej przysadzisty – odległość od mostka do podłoża jest nieco mniejsza od głębokości klatki piersiowej- krępy, atletyczny i imponujący, jego wygląd działa zdecydowanie odstraszająco.

Dawny pies bojowy, ma naturalny instynkt stróżowania, które wypełnia czujnie i odważnie, ale bez agresji. Jest dobrym psem do towarzystwa, bardzo przywiązanym do właściciela i mu oddanym. Jest łagodny i zrównoważony, odznacza się wysokim progiem pobudliwości. U samców normą jest dominujący character.

Brak danych

Brak danych

Najlepiej będzie się czuć na terenach wiejskich i słabo zaludnionych. Preferuje styl życia na zewnątrz.

Dogue de bordeaux spełnia następujące funkcje:

• psy do towarzystwa
• psy obronne
• psy stróżujące