Bernardyn długowłosy

Bernardyn długowłosy

(Pies św. Bernarda, St. Bernhardshund, St. Bernard)

Grupa: 2 Sekcja: 2 Numer: 61

Kraj pochodzenia: Szwajcaria

Rozmiar (waga w kg, wysokość w cm)

Waga (samce):50-90 Waga (samice):50-90

Wys. (samce):64-69 Wys.(samice):64-64

Bardzo duży

Przewidywana wielkość miotu:2-12

Przewidywana długość życia:8-10

Wymagania:

Cechy

Zrzucanie
sierści

Aktywność

Częstotliwość ćwiczeń

Skorość
do zabaw

Stopień przywiązania

Stosunek do
innych psów

Stosunek do
innych zwierząt

Stosunek do obcych ludzi

Trudność wytrenowania

Rasa jako stróż

Do obrony

Wymagania pielęgnacyjne

Tolerancja na zimno

Tolerancja na ciepło

Opis

Jedna z ras psów, należąca do sekcji psów molosowatych w typie górskim. Według klasyfikacji FCI nie podlega próbom pracy.

Historia

Pochodzenie rasy nie jest dokładnie znane, najbardziej prawdopodobną wydaje się hipoteza, iż Rzymianie przyprowadzili ze sobą w Alpy molosy, które w odmiennych warunkach klimatycznych i na skutek krzyżowania z rodzimymi rasami wytworzyły dwa typy psów: lżejszy, od którego pochodzą wszystkie szwajcarskie psy pasterskie, i cięższy, od którego wywodzi się m.in. bernardyn.

Rasa ta swoją nazwę wzięła od klasztoru kanoników regularnychna Wielkiej Przełęczy św. Bernarda. Został on założony w 980 r. przez św. Bernarda z Menthon. Dawne kroniki zaginęły lecz wiadomo, że mnisi wyhodowali w XVIII w. bernardyny na przewodników, aby odnajdywały i ratowały ludzi w górach. Pierwotnie bernardyn miał krótką sierść, jednak dzięki krzyżówce z Nowofundlandem powstała odmiana szorstkowłosa.

Początkowe zastosowanie psa

Dzisiejsze zastosowanie psa

Psy tej rasy są wykorzystywane w ratownictwie górskim (wykorzystywane są głównie krótkowłose) i w poszukiwaniach rożnego typu. Hoduje się je też jako psy stróżujące bądź domowe.

Wygląd

Budowa

Są to psy bardzo wysokie, szerokie, o potężnym kośćcu i dużej masie. Pierwotne psy były nieco mniejsze gdyż dochodziły do wagi 50 kg. Zdarzają się przypadki bernardynów o masie nawet 100 - 130 kilogramów.

Szata i umaszczenie

Ze względu na szatę istnieją dwie odmiany bernardyna: krótkowłosa i długowłosa. Umaszczenie jest brązowo - białe i brązowo-żółte, białe w rude łaty. Pochodzi ze Szwajcarii. Umaszczenie czerwone i białe.

Zachowanie, charakter

Bernardyny są łagodnymi, wiernymi i przyjacielskimi psami. Znane ze swojej lojalności, spokoju, tolerancji w stosunku do innych zwierząt oraz dzieci. Bardzo skore do zabawy, niezależnie od wieku. Wyróżniają się wysoką inteligencją, dobrze wychowane są bardzo posłuszne. Bardzo przywiązują się do swoich właścicieli - nierzadko stają w ich obronie, gdy grozi im jakiekolwiek niebezpieczeństwo.

Warunki życia

Pielęgnacja i żywienie