Yorkshire Terrier

Yorkshire Terrier

(Yorkie, York, Broken-haired Scottish Terrier)

Grupa: 3 Sekcja: 4 Numer: 86

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania

Rozmiar (waga w kg, wysokość w cm)

Waga (samce):1-3 Waga (samice):1-3

Wys. (samce):18-20 Wys.(samice):18-18

Mały

Przewidywana wielkość miotu:1-5

Przewidywana długość życia:12-15

Wymagania:

Cechy

Zrzucanie
sierści

Aktywność

Częstotliwość ćwiczeń

Skorość
do zabaw

Stopień przywiązania

Stosunek do
innych psów

Stosunek do
innych zwierząt

Stosunek do obcych ludzi

Trudność wytrenowania

Rasa jako stróż

Do obrony

Wymagania pielęgnacyjne

Tolerancja na zimno

Tolerancja na ciepło

Opis

Jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów miniaturowych. Według klasyfikacji FCI nie podlega próbom pracy.

Historia

Yorki powstały w połowie XIX wieku. Ich zadaniem było tępienie myszy i szczurów w domach biednych rzemieślników i robotników. Ich prawdopodobnymi przodkami są: maltańczyk, Dandie Dinmont Terrier, Clydesdale terrier i skye terrier. Jest to mały pies wyhodowany w hrabstwie Yorkshire, na Północy Wielkiej Brytanii, w wyniku krzyżowań ras terierów.

Początkowe zastosowanie psa

Dzisiejsze zastosowanie psa

Psy tej rasy to głównie psy towarzyszące i reprezentacyjne.

Wygląd

Szata ich jest umaszczenia ciemno stalowo-złotego lub srebrno-złotego. Włos jest jedwabisty, długi; włos kręcony i karbowany uznawany jest za wadę. Strzyżenie yorka nie zagraża odrostom, jednak może to powodować dyskwalifikację z wystawy. Brak podszerstka oraz niewypadające, stale rosnące włosy obniżają ekspozycję właściciela na psie alergeny.

Zachowanie, charakter

Tolerancyjne wobec dzieci. Odważne wobec większych psów, dobrze współżyją z innymi zwierzętami domowymi. Yorkshire Terriery bardzo przywiązują się do swych rodzin. Łatwo dostosowujące się, mądre i pojętne, łatwo uczą się sztuczek. Czujne i aktywne, są skore do zabawy i oddane właścicielowi.

Warunki życia

Pielęgnacja i żywienie

stotną kwestią w pielęgnacji sierści u tych psów są regularne kąpiele i mycie specjalnymi środkami. Uszy ze względów higieniczno-zdrowotnych potrzebują regularnej kontroli, luźny włos musi być usuwany z ich okolic.